Leczenie ran

Co to jest EB?

Autor: Mölnlycke Health Care, lutego 23 2015Kategoria: Leczenie ran

Epidermolysis bullosa – pęcherzowe oddzielanie naskórka.

EB jest grupą genetycznie uwarunkowanych chorób pęcherzowych skóry charakteryzujących się powstawaniem pęcherzy samoistnie lub po niewielkim urazie mechanicznym. Częstość choroby szacuje się na 1/50 000 żywych urodzeń.
W zależności od typu dziedziczenia rozpoznaje się różne postaci  tej choroby, które różnią się od siebie przebiegiem klinicznym,  nasileniem i lokalizacją zmian chorobowych.

  • EB simplex
  • Junctional EB
  • Dystrophica EB

Zmiany chorobowe dotyczyć mogą nie tylko skóry, ale także: śluzowej jamy ustnej, krtani, przełyku, żołądka, jelit, płuc, pęcherza moczowego narządów płciowych.
Główne objawy kliniczne związane z EB spowodowane są wra

żliwością skóry na najdrobniejsze urazy mechaniczne. W odpowiedzi na uraz w obrębie skóry powstają różnorodne zmiany chorobowe tj: pęcherze, prosaki, przebarwienia, nadżerki,

blizny, ubytki naskórka (także wrodzony brak naskórka), zaniki lub brak płytek paznokciowych, łysienie. Pęcherze i blizny w obrębie  palców dłoni i stóp prowadzą do przykurczów i zrostów, deformujących dłonie i stopy. Opisanym zmianom często towarzyszy dokuczliwy świąd i ból o różnym nasileniu.

 

I

Do góry

Jak postępować z ranami w EB?

Leczeniem EB powinien zajmować się wielospecjalistyczny zespół. W przypadku zmian skórnych należy zawsze zasięgnąć fachowej porady i starannie dobrać opatrunek.
Leczenie zmian skórnych w EB powinno obejmować:
1. Leczenie miejscowe odpowiednio dobranymi opatrunkami
2. Profilaktykę urazów

Opatrunki powinny zapewniać:

  • Skuteczność w gojeniu się ran i zapobieganiu zakażeniom
  • Bezurazową zmianę opatrunku
  • Ograniczenie bólu związanego ze zmianą opatrunków
  • Zmniejszenie świądu skóry
  • Łatwość aplikacji także w trudnych do zaopatrzenia miejscach
  • Stabilne umocowanie opatrunku na skórze
  • Poprawę jakości życia poprzez ograniczenie urazów i bólu

Wybór opatrunku zależy od: osobistych preferencji, oznak zakażenia, ilości wysięku, głębokości i lokalizacji ran.
Bardzo ważne dla procesu gojenia jest stosowanie opatrunku, który nie przywiera do rany,  natomiast delikatnie przywiera do skóry „zdrowej”. Tylko wówczas zmiana opatrunku nie spowoduje kolejnych uszkodzeń i zapobiegnie powstaniu kolejnych ran.
Zalecane dla pacjentów z EB  opatrunki Mölnlycke Health Care warstwą kontaktową z miękkiego silikonu w technologii Safetac.
Należy pamiętać, aby każdą zmianę opatrunku z dotychczas stosowanego na inny  zawsze konsultować z fachowym personelem medycznym, który oceni stan ran i skóry otaczającej

.
Infekcja
Każde uszkodzenie skóry powoduje przerwanie naturalnej bariery ochronne i zagraża rozwojem infekcji. W przypadku wszystkich ran niezwykle ważne jest zapobieganie zakażeniom.
Typowe objawy infekcji obejmują:

  • Brak postępów w gojeniu rany lub jej  powiększanie  
  • Podwyższoną temperaturę ciała
  • Brak apetytu, biegunkę, wymioty, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci
  • Nasilenie dolegliwości bólowych
  • Zaczerwienienie skóry wokół rany
  • Obrzęk
  • Wydzielinę ropną  w dnie rany
  • Nieprzyjemny zapach


Nie wszystkie z wymienionych objawów musza wystąpić równocześnie. Jeśli zachodzi obawa rozwoju infekcji należy niezwłocznie skontaktować się z fachowym personelem medycznym w celu odpowiedniego leczenia.

Ból w EB
Ból  o różnym nasileniu występuje u większości pacjentów z EB. Może być wywołany różnymi przyczynami, w tym także obecnością pęcherzy i ran.  Lekarz może  przepisać leki przeciwbólowe, ale może także zalecić stosowanie opatrunków , które minimalizują dolegliwości bólowe.  
Wybór właściwego opatrunku pomaga zmniejszyć ból podczas zmiany opatrunku. W przypadku wyjątkowo delikatnej  skóry przed użyciem nowych opatrunków należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Istnieje szeroka gama  delikatnych opatrunków technologii Safetac, które poprawiają skuteczność i komfort leczenia oraz  życia z EB.

Sprawdź rekomendowane opatrunki dla chorych z EB.

Share this